CUMHURİYET DÖNEMİ ŞİİR ANLAYIŞI

Genel Özellikleri:

  • Cumhuriyet’in ilk yıllarında Milli Edebiyat Şiir Anlayışı etkilidir. Kurtuluş savaşının acıları, yeni bir devlet olmanın ağırlığı ile birleşince didaktizm ile lirizm aynı şiirde kendine yer bulmuştur.

  • Memleket sevgisi, yurdu yüceltme coşkusu önemli yer tutar.

  • Şiirlerde ağırlıklı olarak Anadolu ve Anadolu insanı işlenir

  • Son derce sade ve anlaşılır bir dil kullanılmıştır.

  • Aruz ölçüsü az da olsa kullanılmasına rağmen genel anlamda hece ölçüsü kullanılmıştır.

  • Destansı söyleyişler şiirlerde kendine yer bulur.

  • Memleket sevgisi, yurdu sevdirme tarzında şiirlerin yazılması didaktik tarzda şiirlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur.

  • Gurbet teması şiirlerde sıkça işlenmiştir.

  • Bazı şairleri Anadolu’yu gerçek anlamda anlatırken bazıları da dışarıdan Anadolu’ya bakar tarzında şiirleri yazmışlardır.

  • Bu dönemde oldukça farklı şiir toplulukları ya da eğilimleri ortaya çıkmıştır. (1. Yeni, 2.Yeni, Hisarcılar, Maviciler gibi.)

  • 1940’tan sonra Cumhuriyet şiirinde herhangi bir şiir kuralını kabul etmeyen kendi duygu ve hayallerinin izinde içinden geldiği gibi şiir yazma düşüncesi olan serbest şiir anlayışı yaygınlaştı.

  • Özellikle Garipçiler ile beraber sokak konuşma dili şiire uygulanır. Şiirde işlenen konunun şairane olması düşüncesinden uzaklaşılmaya başlanır.

  • 1950 sonrasında ise şairlerin imgeye yöneldikleri sonrasında ise bazı şairlerin biçime yeniden önem verdikleri görülür.

  • 1960 yıllarda özellikle Nazım Hikmet’in şiirleri ile şiir toplumcu bir karakter kazanmaya başlar.

  • Sonuç olarak Cumhuriyet Edebiyatı Şiir Anlayışı şiirde biçim ve konu bakımından birbirine zıt gibi görünen bir çok anlayışın zaman içerisinde kendine yer edindiği bir dönemdir. 

Çekiç camı kırar ama çeliği sertleştitir.

 TURKİYE

2016- dinledebiyat.com © Her hakkı saklıdır.

  • Instagram Social Icon
  • dinledebiyat
  • w-googleplus