MİLLİ EDEBİYAT’TA ŞİİR

  • Toplum için sanat anlayışına uygun “sade dil ve hece ölçüsüyle” milliyetçi şiirlerin yanı sıra bireysel duyguları ifade eden şiirler de bu dönemde etkili olmuştur.

  • Farklı konularda şiirler yazılmasına rağmen ortak olan İstanbul Türkçesi’nin esas alınmış olmasıdır.

  • Genel anlamda bir halka ve Anadolu’ya yöneliş olmuş bu da halk şiirinin dönem edebiyatında kaynak olarak kullanılmasına neden olmuştur.

  • Ağırlıklı olarak hece ölçüsü kullanılmasına rağmen bu dönem şiirlerinde az da olsa aruz kullanılmıştır.

  • Milli kültür ve milli tarihle ilgili konular ele alınmıştır.

  • Anlaşılır ve sade bir üslup kullanılmıştır. Edebi sanatlar ve ağır imgelere pek yer verilmemiştir.

  • Tam ve zengin uyağın yanında yarım uyak da kullanılmıştır.

  • Genel anlamda fikirler işlendiği için didaktik özellik gösterir.  Ama bu dönem şiirlerinin tamamı için geçerli değildir.

  • Ziya Gökalp, Mehmet Emin Yurdakul gibi şairlerin “sade dil ve hece ölçüsüyle” yazdıkları milliyetçi şiirler yazmışlardır.

  • Saf (öz) şiir anlayışı ile hareket eden Ahmet Haşim, Yahya Kemal güzel şiir yazmanın öncelik olması gerektiğini iade etmişlerdir. Ses ve musiki önemlidir.

  • Ahmet Haşim Milli Edebiyat Cereyanından hiç etkilenmeden Fecr-i Ati geleneğini Milli Edebiyat döneminde de devam ettirmiştir.

  • Manzum hikâyelerde toplumsal sorunlar işlenmiş, halkın yaşayışı ve değerleri anlatılmıştır.

  • Milli Edebiyatçı olmamasına rağmen toplumcu çizgide eser veren Mehmet Akif’in bu dönem manzumeleri oldukça ünlüdür.

Çekiç camı kırar ama çeliği sertleştitir.

 TURKİYE

2016- dinledebiyat.com © Her hakkı saklıdır.

  • Instagram Social Icon
  • dinledebiyat
  • w-googleplus